Als aandacht een dienst wordt
We spreken Esmee (30), eigenaresse van High Class Escort Service Eslabelle. Er wordt vaak gedacht dat klanten die een High Class Escort boeken op zoek zijn naar seks. We leven in een cultuur waarin intimiteit veelal als taboe op zich wordt ervaren. We leven in een tijd waarin sociale druk, snelheid en prestatie bij veel mensen hun tol eisen. Bij High Class Escort Service Eslabelle zien we wat anders. Wat onze klanten boeken, is zelden alleen een platte seks. Wat zij zoeken is meer dan dat. Een vrouw die niet alvast drie conclusies trekt voordat hij zijn eerste zin heeft afgemaakt. En misschien nog belangrijker: een plek waar hij gewoon even helemaal zichzelf mag zijn zonder oordeel.
De eenzaamheid van de succesvolle man
Mannen worden grootgebracht met het idee dat kwetsbaarheid iets is wat je oplost, niet iets wat je toont. Ze moeten succesvol zijn, richting geven, beslissingen nemen, presteren. In relaties blijven ze vaak degene die het initiatief neemt. Maar waar kan een man terecht als hij zelf behoefte heeft aan bevestiging, aan zachtheid, aan iemand die even naar hém kijkt in plaats van naar wat hij vertegenwoordigt?
In mijn werk zie ik veel mannen die alles ogenschijnlijk voor elkaar hebben. Een goedlopende onderneming. Een gezin. Een netwerk. Een volle agenda. Maar emotioneel zijn ze soms verrassend alleen. Niet omdat hun partner tekortschiet. Niet omdat ze geen vrienden hebben. Maar omdat ze nergens volledig mogen ontspannen. Een date bij High Class Escort Bureau Eslabelle begint daarom nooit in de slaapkamer. Het begint met een gesprek, een diner, een wandeling, een glas wijn, een voorstelling. Het begint met het opbouwen van een connectie.
Intimiteit is geen synoniem voor seks
We hebben in Nederland een ongemakkelijke relatie met betaalde intimiteit. We tolereren het, maar praten er liever niet over. We plaatsen het in de hoek van lust, terwijl het in werkelijkheid vaak draait om erkenning. Het is comfortabeler om te denken dat een man “gewoon seks wil”, dan om te erkennen dat hij misschien hunkert naar verbinding.
Intimiteit is niet hetzelfde als seks. Intimiteit is gezien worden. En dat kan net zo goed aan een restauranttafel gebeuren als tussen lakens.
Tijdens een date gebeurt er vaak iets eenvoudigs maar zeldzaams: er wordt écht gekeken naar de persoon zonder oordeel. Soms is dat spannender dan alles wat daarna volgt.
Wat zegt het over onze samenleving dat aandacht een dienst is geworden?
Ik zie het niet als bewijs van moreel verval. Ik zie het als een symptoom van individualisering. We hebben alles efficiënt ingericht. Onze agenda’s, onze carrières, onze huizen, zelfs onze relaties. Datingapps hebben de belofte van oneindige keuze gebracht, maar ook van oppervlakkigheid. We swipen sneller dan we kijken. We beoordelen sneller dan we luisteren. In die wereld is echte aandacht bijna een luxeproduct geworden.
Betaalde aandacht, onbetaalbare regie
Bij High Class Escort Service Eslabelle werken high class escorts die hoogopgeleid, sociaal intelligent en getraind in etiquette zijn. Klanten die bij ons boeken, zoeken geen oppervlakkig gezelschap. Zij willen iemand met wie zij kunnen levelen. Iemand die niet alleen kan luisteren, maar ook inhoudelijk kan meepraten. Iemand die begrijpt hoe het is om verantwoordelijkheid te dragen, om druk te voelen, om beslissingen te nemen. Juist daarom hanteren wij een strenge selectie. Ik leid iedere high class escort persoonlijk op. Ik vind dat een klant in dit hoge segment dat moet kunnen verwachten.
Stigma’s en taboes
Rondom het Escort vak hangt in Nederland nog altijd een hardnekkig taboe. Vaak wordt gedacht dat het draait om macht van de klant of om onderdrukking. De werkelijkheid is genuanceerder. Bij Eslabelle kiezen we er bewust voor om uitsluitend vrouwen aan te nemen die naast dit werk een studie volgen of een serieuze carrière hebben. In ons bestand bevinden zich artsen, advocaten en ingenieurs. Vrouwen die zelfstandig, ambitieus en financieel onafhankelijk zijn. Voor buitenstaanders lijkt dat moeilijk te rijmen met het woord escort. Maar juist die gelijkwaardigheid maakt het verschil. Een avond is geen transactie tussen ongelijkheid, maar een ontmoeting tussen twee mensen die hetzelfde zoeken: Een fijne avond met een gelijkgestemde.
Wat ik zie als relatietherapeut
Ik ben van oorsprong relatietherapeut. Misschien is dat waarom ik dit werk nooit heb gezien als puur commercieel. Ik zie patronen en terugkerende thema’s. Mannen die zeggen dat ze thuis niet meer worden aangeraakt. Ze geven aan niet te weten hoe ze hun verlangens moeten uitspreken zonder zich schuldig te voelen. Mannen die zijn opgegroeid met het idee dat verlangen iets is wat je temt, niet iets wat je onderzoekt. De cancel cultuur in combinatie met de hele me to affaires hebben daar niet positief aan bijgedragen. We praten in Nederland graag over gelijkwaardigheid in relaties. Maar in de praktijk worstelen veel koppels met verwachtingen die nooit expliciet zijn gemaakt. De man moet initiatief nemen, maar niet dominant zijn. Hij moet gevoelig zijn, maar niet zwak. Hij moet verlangen tonen, maar niet te veel. Dat spanningsveld zie ik terug bij mannen die bij ons aankloppen.
Betaalde intimiteit als spiegel
Ik geloof niet dat betaalde intimiteit de oplossing is voor relationele problemen. Maar ik geloof wel dat het een spiegel is. Een spiegel van wat er ontbreekt. Van wat we moeilijk vinden om thuis te organiseren: tijd, focus, vertraging. Er wordt vaak gevraagd of dit werk niet cynisch maakt, integendeel. Het maakt me juist bewust van hoe diep het verlangen naar verbinding zit. Zelfs bij mensen die geleerd hebben dat ze dat verlangen moeten maskeren.
Wat ik het meest heb geleerd, is dat perfectie niet bestaat. Niet in lichamen, niet in relaties, niet in verlangens. Wat wel bestaat, is de mogelijkheid om met aandacht aanwezig te zijn en dat fysieke aanraking zeer onderschat wordt. Ik heb het dan niet per se over seks maar echt over aanraking. Dat wij de afgelopen jaren ieder jaar tussen de 15 en 20 procent zijn gegroeid, zegt genoeg. Blijkbaar verlangen veel mensen naar precies datgene wat we steeds minder vanzelfsprekend vinden: tijd, aandacht en genegenheid. En ondanks het taboe blijven wij dat gesprek voeren. Omdat aandacht en de behoefte naar warmte geen luxe zou moeten zijn, maar iets waar we eerlijker over durven praten.
